:: oorworm ::

Bevreemdend plaatje, dit debuut van het Britse ‘It Hugs Back’. Fijn gebricoleerde popliedjes, hier en daar verstoord door subtiele, onderhuidse noiselaagjes, sluipen 11 nummers lang geruisloos de hersenpan binnen. Een plaat die erg zacht klinkt maar langs de andere kant te moeilijk om als achtergrondmuziek in de keuken op te zetten. En toch slaagt It Hugs Back erin om me voor het overgrote deel van de plaat vast te houden. Zo zit het helemaal snor met ”Work Day”, “Forgotten Song” en “Backdown”.

Op hun best is de referentie met een tot inkeer gekomen Sonic Youth, een afgezwakte Stephen Malkmus of een lijf aan lijf gevecht tussen Tom Barman en Evan Dando niet veraf, maar op evenveel momenten is het opletten om de dunne lijn tussen ingenieus wiegende underground pop en vlakke verveling niet langs de foute kant te passeren. En die oefening heeft It Hugs Back – in tegenstelling tot bovenvermelde referenties – nog niet onder de knie. Daarvoor heeft de plaat te weinig spankracht en ontbreekt het lef om wat heftiger buiten de lijntjes te kleuren.

Niet helemaal geslaagd dus en ook verre van wereldschokkend, maar een plaat die tien luisterbeurten nodig heeft om een eerste indruk te vormen en me toch telkens opnieuw kon overhalen om op play te drukken, verdient op zijn minst krediet. Een groeier met potentieel.

Work Day


Forgotten Song


Unaware

Studio Brussel verheugde ons deze week met het nieuws dat er in juni een nieuw studio album van de Pixies zou aankomen. Voorbarige vreugde zo blijkt. Het bericht werd verspreid op de website van het designers collectief 'Artists In Residence' en luidde als volgt: "Pixies, Minotaur, Available for pre-order June 15th". Vrij vertaald door StuBru als "Nieuw studio album van de Pixies op 15 juni in de winkel".

Geen nieuw album dus, maar wel een box uitgave met de 4 studio platen + de Come On Pilgrim EP en volledig revamped artwork.

Bronnen checken heet dat StuBru! Als straf 5 keer de laatste plaat van The Breeders uitzitten in een krappe sauna met Frank Black op uw schoot.

Omdat Mechelen meer kan zijn dan gezellige terrasjes, geurende pittazaken en sfeervolle voetbalklap is er zaterdag 18 april TRASH. Een alternatieve rock avond die de ambitie heeft om de Mechelaars iets anders te bieden dan de ordinaire pint in een bruin café. Place to be is Bar-O-Droom op de Zandpoortvest en ook ondergetekende zal garant staan voor wat er uit de speakers gromt.

Crystal Antlers

Trippen tot grote smurf voor uw ogen danst, het kan met Crystal Antlers! Hun vorig jaar verschenen EP kon me -ondanks de lovende kritieken- niet helemaal in het rijk der mushrooms katapulteren maar de single “Andrew” uit hun nieuwe plaat is wel spectaculair!


Crystal Antlers - "Andrew" from Touch and Go/Quarterstick on Vimeo.

Wat eind vorig jaar nog heette ‘nieuwe nummers aan het schrijven’ is nu al verworden tot ‘nieuw album zomer 2009’. Dinosaur jr. gaat hard! Titel van de nieuwe plaat wordt “Farm” en zelfs de hoes is al op verschillende sites verspreid maar Pitchfork spant de kroon met een exclusieve studio sessie van de teaser “I Don’t Wanna Gonna There”. Vintage Dinosaur stuff!

Voor een fijne babbel met J Mascis, Murph en Lou Barlow check: http://pitchfork.com/tv/#/episode/75-dinosaur-jr/1

Nu Brooklyn op de schaal van hipheid een paar punten gezakt is, lijkt California de fakkel over te nemen. Vorig jaar introduceerde No Age uit Los Angeles ons het geluid van de lofi basement punk en daar wordt nu gretig gevolg aan gegeven door het gruizige Wavves en het wat sterielere maar malle Nodzzz. Twee bands die hoge ogen gooien met hun recente platen maar toch tekort schieten om volledig te overtuigen. Al hebben beide bands wel ieder één song die al dagen in mijn hoofd blijft suizen. In ieder geval namen om te onthouden!

Wavves: So Bored


Nodzzz: Is She There

Net op het moment dat het eindeloze wachten irritante vormen begon aan te nemen, parkeert de langverwachte debuut CD van The Hickey Underworld zich in de winkelrekken. En om maar meteen alle verwachtingen in een juist perspectief te plaatsen: voor de Afrekening adepten die ‘Future Words’ wekelijks de hoogste regionen instemden zal dit album als een baksteen op hun tere maag liggen.

Zo is openingstrack ‘Zero Hour’ meteen een serieus pak voor de broek en daarmee is de toon gezet. De gehele landelijke Chiro vereniging in no time de gracht in gereden. Wat volgt is een hoogmis van brute gitaren onder hoogspanning. ‘Sick of Boys’ en het onverwoestbare ‘Mystery Bruise’ kenden we al en daar borduurt The Hicky Underworld lustig op verder met ‘Zorayda’ en het aanstekelijke ‘Blonde Fire’. Stuk voor stuk knoerten van rocksongs die elkaar naadloos opvolgen zonder ook maar een spatje energie in te boeten.

Het is pas vanaf ‘Of asteroids and men... Plus added wizardry’ dat de wind uit de zeilen gehaald wordt en we twee mindere songs op ons bord krijgen. Maar geen tijd voor tranentrekkende taferelen want met het daaropvolgende ‘Flamencorpse’ pakt het viertal uit met misschien wel de strafste song van de plaat. De beuk erin om met een heerlijke hook af te ronden.

Verschroeiend debuut van een band die met de nodige beheersing hun Rock Rally trofee weet te verzilveren.

The Hickey Underworld: Flamencorpse

The Black Box Revelation houdt niet op ons op tijd en stond eens goed door elkaar te rakken en dat met een titel als 'Love, Love is on My Mind'. Straffe mannen!

Al een tijdje rond aan het zwerven op internet maar te interessant om dit links te laten liggen: een twee minuten en een half durende collage met snippets van de nieuwe Sonic Youth plaat: “The Eternal”. Te verwachten ergens deze zomer! En voor wie dit alles nog niet genoeg is, 25 april strijkt Sonic Youth neer in Luxemburg voor een exclusieve Benelux gig. (check http://www.atelier.lu)

Nee, mijn nieren moesten geen drie maanden gezuiverd worden na oudejaarsavond, nee er is niemand dood, nee, mijn PC is niet gecrasht, nee ik ben mijn gehoor niet kwijt en nee ik ben geen centen verloren aan Fortis aandelen. En toch is er drie maanden geen letter toegevoegd op Oorworm. Valt er dan zo weinig te beleven in muziekland? Ook niet.
Wat ondergetekende wel de das omdoet zijn de onophoudelijk tikkende wijzers van de klok in combinatie met een milde, doch niet gevaarlijke vorm van luiheid. Tijd om het tij te keren want er staat genoeg interessant nieuws op de telex, en jawel, er zijn zowaar al zeer fijne plaatjes uitgebracht in dit negende jaar van het 2de millennium. Snel meer!

Kerst zit erop en daarmee ook bijna gans 2008. Naarmate 31 december met kruissnelheid op ons af spurt, duiken her en der de beruchte eindejaarslijstjes op. En in tegenstelling tot alle lijstjeshaters, ben ik zelf wel fan van die top tientjes. Het is de perfecte gids om op te pikken wat er in 2008 aan mijn neus voorbij ging. In de ijdele hoop op die manier gelijkgestemde zielen te bereiken hieronder mijn muzikale 2008 in een notendop.

Beste Albums 2008

The Kills: Midnight Boom
Geen enkele slechte track te bespeuren, perfecte vertaling van hun sound naar een groter publiek zonder de rock&roll te laten varen. Dirty trash rock in een hedendaags jasje.





No Age: Nouns
Twee kids uit LA die de beste elementen uit hun hardcore/punk verleden bij elkaar scharrelen en door de lo-fi noise gehaktmolen draaien. Gedurfd. Verdient ook met voorsprong de titel ‘verrassing van het jaar’.




The Black Keys: Attack & Release
Potige bluesrock die door Dangermouse een breder geluid krijgt maar wel met de ongemeen vettige saus die de twee heren zo kenmerken. Onwaarschijnlijk dat de single 'Strange Times' hier nauwelijks airplay kreeg.




The Last Shadow Puppets: The Age Of The Understatement
Ontwapenende retro pop die verrassend de weg naar een groot publiek vond. Een plaat die vanaf het openingsnummer een brede glimlach op het gezich tovert en bij het laatste nummer smeekt om op repeat te drukken.




Blood Red Shoes: Box Of Secrets
Straffe debuutplaat met knallende poppunk van een Brits duo à la The White Stripes dat ons met een rake rechtse terugkatapulteert naar de nineties. Ongetwijfeld de plaat met de meest catchy gitaarriffs van 2008.




Ereplaatsen: Chad Van Gaalen, Tapes ‘n Tapes, Trigger Finger, Vivian Girls.

Beste Radio single:
The Hickey Underworld: Future Words

Ontgoocheling van het jaar:
The Breeders: Mountain Battles
Geen verhaal, slechte songs, geen richting en dat alles dan nog slordig live brengen ook.

Beste Concert:
Blood Red Shoes at Botanique
Rauw, complexloos en energiek alsof het 1992 was

Beste Boek:
David Browne: Goodbye 20th Century, Biography of Sonic Youth.
Heerlijk relaas dat vooral de eerste 100 pagina's de geschiedenis van Thurston Moore & Co boeiend blootlegt met het New York van de jaren 80 als achtergrond.

Enkele zeer interessante websites voor uitgebreider lijstjesgeweld zijn:
Pitchfork Media een hele sectie om 2008 te overzien.
KindaMuzik de beste platen volgens KindaMuzik en 3voor12.
Oor Top 10 albums gebaseerd op de lijstjes van 65 medewerkers.
Goddeau Mooie opsomming van de Goddeau medewerkers.

Al bij al een redelijk mager 2008 achter de rug en dus kijk ik nu al met meer dan hoge verwachtingen naar 2009, een jaar waarin we nieuw werk mogen verwachten van kleppers als Yeah Yeah Yeahs, Sonic Youth en Morrissey, de langverwachte debuutplaat van The Hickey Underworld, solowerk van Dan Auerbach en geruchten rond een nieuw White Stripes album (dat Jack White terug smerige songs moge maken na zijn gelikte hobbyuitstapjes met Raconteurs en Alicia Keys). Schol!

Op de vraag “Noem enkele goede gitaargroepen die beginnen met een W?” volgt bijna altijd Wolfmother en Wolf Parade, soms aangevuld met The Wolfbanes waarbij 95% onterecht Waldorf vergeet te vermelden. Het Gentse Waldorf debuteerde in 2005 namelijk met een - voor mij nog steeds onderschat - gitaaralbum dat de perfecte balans wist te houden tussen stevige noisy rock en catchy alternatieve pop. Drie jaar later lijkt het al of de groep nooit heeft bestaan. Daar moet en zal verandering in komen want Waldorf kampeert momenteel in de studio, getuige het volgend zeer amusant filmpje:



Rock&Roll baby! In 2009 dus een nieuwe plaat van Waldorf, voorafgegaan door een single die in februari gedropt zou worden. De band belooft intussen de fans mee te laten gluren in de studio. Check hun website voor updates van het studiowerk. Alweer een reden erbij om zo snel mogelijk 2009 in te zetten. Feest!